آدرس تصویر

http://mimfzmahyas.persiangig.com/image/imam-khameneie%204%20.jpg

... به نام یگانه همراه ابدی انسان ...

آری گاهی انسان چشم باز میکنه و می بینه خودشه و خداش اون جایی که دیگه هیچ کس اجازه ورود نداره ... اون هم توی منزلگاه اولش قبر ... ! (مراجه به کتاب منازل الآخرة)

 برگردیم یکم قبل تر ... ! زمانیکه انسان توی دنیاست ...

انسان ها دو دسته اند ... یا زنده اند یا مرده ... !

البته یک دسته دیگه هم هستن من موندم اینها رو جزء کدوم دسته بزارم زنده ها یا مرده ها ... ... !؟!

دسته مرده های متحرک ...

حال خودتان فکر کنید این گروه جزء کدوم دسته است ... زنده ها یا مرده ها ...

یاد جمله ای افتادم که انسان ها مرده اند ... !؟!   وقتی می میرند زنده میشوند ...!

چه می شود که انسان بعضی چیز ها را باید در درون قبر حس کند ... ؟ یا ببیند ... !؟

من و شما جزء کدوم دسته ایم ... !؟

اگر جزء دسته سوم هستیم چه قدر خوب می شد که مصداق  یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ  می شدیم ! (-تنها خداوند متعال است که-  زنده را از مرده بیرون مى‏آورد  - یونس 31 - روم 19 -)

به راستی چه می شود که انسان فراموش می کند که خداوند متعال از رگ گردن به او نزدیک تر است ! ( نحن اقرب من حبل الورید ) ... !

حال با چه کوله باری راهی خواهیم شد ؟!!!

دیر یا زود نوبت من و یا شما می رسد ... : اسمع ، افهم ... ( گوش کن  بفهم - درک کن و به خاطر بسپار-) که برایمان تلقین می خوانند !

آیا آماده ایم ...؟!

یاد جمله ای دیگر افتادم ... اگر تنها تر از تنها شوم باز هم خدا هست ...؟! این سخن را باید آویزه گوشمان کنیم تا هیچ وقت فراموش نکنیم که تنها هستیم ... !

چرا که این تنهایی مبداء سعادت و شقاوت می شود ...

سعادت ... گاه می شود مناجات های شبانه ... گاه سجده هایی با چشم تر ... گاه نمازی کوتاه در دل شب  که خودش یاد آور و قدردان آن شده ... ( قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا  ... به پا خیز شب را مگر اندکى ) و در 14 اعلی وعده رستگاری داده است  ( رستگار آن کسی است که خود را پاک گردانید ... قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَکَّى )

شقاوت ... چون امام خمینی ره فرمودند : عالم محضر خداست ... در محضر خدا معصیت نکنید ... ! ( وَ لاَ یُمْکِنُ الْفِرَارُ مِنْ حُکُومَتِکَ ... - دعای کمیل -)

حال اگر برای شقاوت با خدای مهربانت که رحمتش همه عالم خاص را فراگرفته ( الرحمن الرحیم ) ؛ سر معصیت و عصیان گذاردی رویه جنگ گرفتی ، خود را برای آتش ابدی گناهانت آماده ساز چرا که کفران نعمت کرده ایچرا که منافق شده ای چرا که ...خودش در 68 توبه فرموده : ...

( وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْکُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ )

( خدا به مردان و زنان دو چهره و کافران آتش جهنم را وعده داده است در آن [آتش] جاودانه ‏اند آن [آتش] براى ایشان کافى است و خدا لعنتشان کرده و براى آنان عذابى پایدار است )

هان چه شد ؟! آشفتی ؟!!!  به خود آمدی ... ؟!

چه خوب شد آمدی ... پس صدایش کن چرا که خودش گفته و امر کرده ... : ( واَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِکَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاْجابَةَ - دعای کمیل - )

چرا که در توبه باز است ... !

حال چه این باشی چه آن ... چه دنبال سعادت بودی چه شقاوت ...

گوش کن ...

صدای خدای توست ... :

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَى رَبُّکُمْ أَن یُکَفِّرَ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَیُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ یَوْمَ لَا یُخْزِی اللَّهُ النَّبِیَّ وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ یَسْعَى بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ

اى کسانى که ایمان آورده‏اید به درگاه خدا توبه‏اى راستین کنید امید است که پروردگارتان بدیهایتان را از شما بزداید و شما را به باغهایى که از زیر [درختان] آن جویبارها روان است درآورد در آن روز خدا پیامبر [خود] و کسانى را که با او ایمان آورده بودند خوار نمى‏گرداند نورشان از پیشاپیش آنان و سمت راستشان روان است مى‏گویند پروردگارا نور ما را براى ما کامل گردان و بر ما ببخشاى که تو بر هر چیز توانایى

... و اندکی مناجات شعبانیه ...

الهی تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَی عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی

خدا ونده آنچه را در دل من می‏گذرد می‏دانی، از نیاز من آگاهی، ضمیر و درونم را می‏شناسی و فرجام و سرانجام زندگی و مرگم از تو پنهان نیست. آنچه را که می‏خواهم بر زبان آورم و از خواسته‏ام سخن بگویم و به حسن عاقبتم امید بندم، همه را می‏دانی.

إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی

خدایا! اگر محرومم سازی، کیست که روزیم دهد؟ و اگر خوارم کنی، کیست که یاریم کند؟

إِلَهِی جُودُکَ بَسَطَ أَمَلِی وَ عَفْوُکَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِی

خدایا جود و بخشش تو، دامنه آرزوهایم را گسترده است و بخشایش تو، برتر از عمل من است.

إِلَهِی اعْتِذَارِی إِلَیْکَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِی یَا أَکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ الْمُسِیئُونَ

خدایا! پوزش‏طلبی من به درگاهت، عذرخواهی کسی است که از عذرپذیری تو بی‏نیاز نیست، پس عذرم را بپذیر، ای کریمترین بزرگواری که زشتکاران، به درگاهش عذر گناه می‏برند.

إِلَهِی إِنْ أَخَذْتَنِی بِجُرْمِی أَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ

خدایا! اگر مرا به جرمم بگیری، دست‏به دامان عفوت می‏زنم.

وَ إِنْ أَخَذْتَنِی بِذُنُوبِی أَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ

و اگر مرا به گناهانم مؤاخذه کنی، تو را به بخشایشت‏بازخواست می‏کنم.

وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّی أُحِبُّکَ

اگر در دوزخم افکنی، به دوزخیان اعلام خواهم کرد که تو را دوست دارم.

...
دوستت دارم ...
دوستت دارم ...
دوستت دارم ...
... چرا که تنها لایق دوست داشتنی ...
.
.
. ای همراه ابدی عاشقانه دوستت دارم ... و عشقم را ابدی کن ... در جوارت ...

حاج میرزا جواد ملکى ، در نامه اى که به عنوان پاسخ نامه علاّمه محمد حسین کمپانى اصفهانى ، فیلسوف و اصولى مشهور نگاشته ، دستوراتى به نقل از استاد خود، مرحوم ملاحسینقلى همدانى را برایتان می نویسم :
(... مرحوم مغفور مى فرمودند: باید انسان یک مقدار زیاده بر معمول تقلیل غذا و استراحت بکند تا جنبه حیوانیّت کمتر و روحانیّت قوّت بگیرد و میزان آن را هم چنین مى فرمودند، که انسان اوّلاً: روز و شب زیاده از دو مرتبه غذا نخورد حتى تنقّل مابین الغذائین نکند.
ثانیاً: هر وقت غذا مى خورد باید مثلاً یک ساعت بعد از گرسنگى بخورد آنقدر بخورد که تمام سیر نشود این درْ کمّ غذا، و امّا کیفش بعد از آداب معروفه ، گوشت زیاد نخورد به این معنى که شب و روز هر دو نخورد و در هر هفته دو سه دفعه هر دو را، یعنى ، هم روز و هم شب را ترک کند و یکى هم اگر بتواند للتکیّف [براى کیف کردن و لذّت بردن ] نخورد و لامحاله آجیل خور نباشد... و اگر بتواند روزه هاى سه روزه هر ماه را ترک نکند.
و امّا تقلیل خواب ، مى فرمود: شبانه روزى شش ساعت بخوابد.
اینها در تقلیل حیوانیّت کفایت مى کند. و امّا در تقویت روحانیّت اوّلاً: دائماً باید همّ و حُزن قلبى به جهت عدم وصول به مطلوب داشته باشد.
ثالثاً: تا مى تواند ذکر و فکر را ترک نکند، که این دو جناح سیر آسمان معرفت است . در ذکر عمده سفارش به اذکار صبح و شام ، است اهمّ آنها که در اخبار وارد شده و اهمّ تعقیبات صلوات [نمازها] و عمده تر ذکر وقت خواب که در اخبار مأ ثور است لاسیّما متطّهراً در حال ذکر خواب برود، و شب خیزى مى فرمودند: زمستانها سه ساعت ، تابستانها یک ساعت و نیم ، و مى فرمودند که من در سجده ذکر یونسیّه [لا إِله إِلاّ أ نت سبحانک إِنّى کنت من الظالمین ] خیلى اثرها دیدم .
باشد که انشاء الله عامل باشیم .